Nihon Buyo - drie choreografieën
Nihon Buyo Foundation

-- English below --

Wat is Nihon Buyo
Nihon Buyo is één van de traditionele Japanse vormen van podiumkunst, waarin belangrijke elementen uit de Japanse cultuur getoond worden, zoals eenvoud, schoonheid, licht en ruimte. Nihon Buyo betekent “Japanse Dans” en is een eeuwenoude vorm van dans die van generatie op generatie wordt doorgegeven. In Japan neemt Nihon Buyo naast bekendere klassieke theaterdisciplines als Noh, Kabuki en Bunraku een belangrijke plaats in. Een speciaal voor deze gelegenheid door de Japanse Nihon Buyo Foundation samengesteld gezelschap zal in Maart 2012 naar Nederland komen. Het gezelschap staat onder leiding van de heer Senzo Nishikawa, die in Japan officieel erkend wordt als Levend Nationaal Erfgoed, een titel die in Japan voor slechts zeer weinigen is weggelegd.

Programma
Iedere choreografie wordt vooraf gegaan door een korte introductie in het Nederlands

1. Senoo - De kersenbloesem waaier
Choreografie: Hanayagi Sumi
Auteur: Michiba Ogi
Muziek (uit: Sanka en Kaisho): Honjo Hidetaro
Dansers: Azuma Kanya, Hanayagi Shuei, Fujikage Shizuhisa, Fujima Toka, Wakayagi Keika

De kersenbloesem, geliefd door iedereen in ons land, is niet alleen de nationale bloem van Japan geworden, maar staat symbool voor het land. Ieder jaar als het lente wordt gaan de harten van de mensen sneller kloppen. Ze wachten met spanning op de kersenbloesem. Met de komst van de lente openen de bloesemblaadjes zich één voor één. Een ieder treedt met zijn of haar eigen verwachtingen de bloei tegemoet: de een viert een weerzien onder de kersenbloesem, de ander kijkt verlangend uit naar een nieuwe ontmoeting. De opwinding van de volle bloei is met niets te vergelijken, het hart is in extase. Men staart gelukzalig naar de kersenbloesem, eet, drinkt, danst en maakt plezier. Uiteindelijk dwarrelen één voor één de bloesemblaadjes van de takken naar beneden. Echter, de seizoenen herhalen zich en met het zekere gevoel dat de kersenbloesem opnieuw zal bloeien, valt het doek. Het is een harmonisch en uitgebalanceerd stuk dat speciaal gecreëerd is om de behendigheid van de Buyo-danser met het voor hem zo uiterst belangrijke attribuut, de waaier, te tonen.

2. Awakmochi - Gierst-cakes (dit zijn mochi, “rijstcakes” , maar dan gemaakt van gierst, dus: gierst-cakes of gierstballen)
Dansers: Hanayagi Sumi, Nishikawa Minosuke
Muzikale begeleiding: Tokiwazu Yaetayu, Tokiwazu Yaoji en anderen

In de Edo-periode was de verkooptechniek van gierst-cakes wel heel bijzonder. Men greep met volle hand in het soepel geslagen deeg en kneep zo krachtig de vuist dicht dat er tussen de vingers vier gierstbolletjes in een wel twee meter verderop gelegen schaal met kinako (soyapoeder) terechtkwamen en zo verkocht werden. De door de lucht vliegende mochi was slechts een onderdeel van de “gierst-cakes acrobatiek”, waarbij het ritmisch slaan van de houten stamper in het deeg en het behendig in de lucht goien, opvangen en draaien daarvan een populaire bezienswaardigheid was. De uit Edo periode stammende traditie van de gierst-cakes vervaardiging is tot een dans gemaakt, die de voor die tijd kenmerkende levendige lichtheid combineert met de dansstijlen van de periode van de Zes Onsterfelijke Dichters, waarbij bovendien ook nog gebruik wordt gemaakt van de taiko, de (hand)trommel.

pauze

3. Sekidera Komachi (de naam van een tempel in Otsu.De legende gaat dat de 9de eeuwse dichteres Ono no Komachi haar laatste jaren in armoede doorbracht in de buurt van deze tempel)
Choreografie: Nishikawa Senzo
Dans: Nishikawa Senzo
Muzikale begeleiding: Toyotake Sakitayu, Tsuruzawa Enza, en anderen
Hayashi: Katada Kisaku Ensemble (dit is de naam voor de muzikale begeleiding bij oud-Japans theater. Het kan fluit zijn, maar ook een ander instrument)

Over Ono no Komachi bestaan verschillende legendes. Ze is het onderwerp van een aantal Noh en Kabuki theaterstukken en van het Joruri poppentheater. De ooit legendarische schoonheid Ono no Komachi woont op honderdjarige leeftijd in een verlaten hut vlakbij de Sekidera tempel. Leunend op een stok ziet ze vol afgrijzen haar oude en vervallen verschijning weerspiegeld in het water. Wanneer zij terugdenkt aan haar ijdele gloriejaren, waarin zij volgens de legende Fukakusa no Shosho ( een hooggeplaatste hoveling uit de vroege Heian periode) honderd nachten tot haar liet komen, betuigt zij haar schuld. Maar dan brengt de herinnering aan de gefluisterde liefdesverklaringen van haar minnaar van weleer haar plotseling in beweging en danst ze. Uiteindelijk vervliegt de droom en keert zij naar het heden terug en maakt haar kleding weer in orde. We zien haar oude en verzwakte verschijning terugkeren naar haar hut bij de Sekidera tempel. Ondanks de vergankelijkheid en eenzaamheid die het benadrukt, is het een verfijnde en elegante dans.

English:
What is Nihon Buyo
Nihon Buyo is a Japanese performing art in which important elements of Japan’s traditional culture, such as beauty, simplicity, space and light, come to life on stage. Nihon Buyo, or ‘Japanese Dance’, is derived from an ancient dance form that was handed down through the centuries. It is recognized as a traditional performing art, together with the known arts of Noh, Kabuki and Bunraku. In March 2012 a dance troop, composed especially for this occasion by the Nihon Buyo Foundation, will come to the Netherlands. They will be led by Mr. Senzo Nishikawa who is a Living National Treasure of Japan, a title given only to very few persons.